I już po ...

No i już po imprezie :))) Przeżycie było duże szczególnie dla dziecka, ale i dla rodziców również ( niby jedną komunię mam już za sobą, ale mimo wszystko w gardle ściskało i już )
Tyle przygotowań w kościele i w domu , oczekiwań i po wszystkim.
Uroczystość była naprawdę ładna, ksiądz starał się by dzieci były zainteresowane tym co się dzieje na mszy a i dzieciaki się popisały bo wszystko było jak w zegarku tak jak na próbach, czyli wszystko się udało.

Impreza po wszystkim też była udana, wszyscy goście dopisali. O prezentach nawet nie wspominam , bo córka do tej pory szaleje wśród nich  :)))

Teraz już tylko śluby mnie czekają , syn ma już 17 lat , więc pewnie będzie szybciej niż mi się wydaje ;P

Czas na herbatkę ...

Słoneczko tak pięknie wczoraj przygrzewało, że nie mogłam się powstrzymać i musiałam wypić herbatkę na tarasie. Ptaszki śpiewały, słońce grzało, że aż miło i wiał milutki wiaterek, który wcale a wcale nie przeszkadzał.
Miałam taką chwilkę dla siebie po porannym ogarnięciu wszystkiego co było trzeba tj. pranie włączone, posprzątane, obiadek wstawiony, więc można na chwilkę klapnąć :)))
Klapnęłam właśnie na tarasie by mieć jakąś godzinkę dla siebie w ciszy i spokoju. Pomyślałam, że wypiję herbatkę i poczytam troszkę,
jednak było tak cudnie , że nie mogłam się skupić na
czytaniu . Gapiłam się po prostu przed siebie z głupim uśmiechem na twarzy słuchając ptaszków i ciesząc się spokojem. Wstyd się przyznać ale było mi tak błogo, że aż skusiłam się na cosik słodkiego,  czego staram się raczej unikać bo potem tylko obwód bioder się powiększa , ale co tam wczoraj odstąpiłam od żelaznej zasady i zjadłam a co!!! Też mi się coś od życia należy, a że rano było trochę sprzątania to wytłumaczyłam sobie, że przecież spaliłam trochę tych kalorii ( akurat tyle ile zjadłam potem hi, hi, hi ) i poczucie winy zgasiłam w zarodku :))) 

 

No niestety błogi czas szybko minął i trzeba się było znowu brać do roboty. 

Za niedługo zaczęli się schodzić domownicy i skończyło się to co dobre :))) ale to chwilkę dla siebie miałam i już !!! Dzisiaj niestety praca, praca i nici z leniuchowania , ale już za pasem majówka więc nadrobię :)))

Pozdrawiam 

 

Wielkanocnie ...

Już Wielkanocnie, dopiero co było Bożonarodzeniowo a już jest Wielkanocnie.
Nie wiem dlaczego, ale te święta nie mają dla mnie aż takiego czaru jak te zimowe.
Może tu chodzi też w jakimś stopniu o aurę ??? Sama nie wiem. W grudniu najczęściej jest już typowo zimowa pogoda, leży śnieg jest po prostu inaczej tak bajecznie. Wieczory przy kominku, zapach choinki, pierników i prezenty ( pakowane po kryjomu przed dziećmi :) A teraz ? Nie pamiętam już kiedy w święta wielkanocne była typowo wiosenna pogoda taka ze świecącym i grzejącym słoneczkiem, zachęcająca do spacerów i bezkarnego Śmingusa Dyngusa na świeżym powietrzu.  I te święta mają swoje tradycyjne zapachy, które się wydobywają z kuchni, ale to za mało. Wiem, że dla kościoła Wielkanoc jest  ważniejsza, ale ja nic na to nie poradzę, że tamte mają dla mnie  większy urok i już.

Wiosna nam się chyba na razie zatrzymała z tym swoim przychodzeniem ale dobrze, że przynajmniej już mrozów nie ma, bo w niedzielę minie już miesiąc jak nie ma Biszkopta. Wyszedł z tekstem zaraz wracam       ( przynajmniej tak mi się wydawało :( ) i niestety już nie wrócił. Tego się właśnie obawiałam, że to kiedyś nastąpi i wykrakałam , zresztą jak zwykle.Jak to młody pies, wiosna przyszła i dostał małpiego rozumu...
Co do przygotowań komunijnych mojej córy, to wszystkie techniczne sprawy załatwione.
Zaproszenia rozdane, strój cały już jest i wszystko inne co potrzebne też. Zostały już tylko spotkania w kościele i 5 tyg. oczekiwania do całej uroczystości co dla córy jest naprawdę trudne, bo przebiera nogami z niecierpliwości już teraz a tu jeszcze tyle dni.

W takim razie moje drogie z okazji nadchodzących świąt życzę Wam spokoju i pogody  ducha w te święta, smacznego jajeczka i mokrego dyngusika :))) a przede wszystkim dużo zdrówka i takich naprawdę rodzinnych świąt.

                                  Poniżej prace Woelkanocne mojej młodszej pociechy :)

Ciepło, ciepło coraz cieplej ...

Ale ta pogoda oporna jest już cieplej, oczywiście, słoneczniej i czuć w powietrzu wiosnę ale....

dla mnie to jeszcze za mało , jeszcze troszkę za chłodno niemniej jednak bardzo się cieszę , że już tuż, tuż na nasza wiosna. Dużo chętniej wstaje się rano kiedy świeci słońce i inaczej już człowiek funkcjonuje. Ja też już się budzę do życia bo wiosenne porządki już w toku. Chętnie zaglądam we wszystkie domowe zakamarki i wycieram, zamiatam, odkurzam wszystko co się da.
Niedługo zaczną się też podwórkowe porządki czego się nie mogę już doczekać, już bym trochę pogrzebała w ziemi :)))

Na razie cieszę się ze słoneczka i dłuższego dnia, już czuć , że o wiele dłuższego. Zaczynam też chodzić z córą na spotkania przygotowawcze do komunii. Oj, będzie się działo. Pociecha bardzo przeżywa i nie tylko sukienkę i inne dodatki, ale całość.Począwszy od całej mszy, ustawienia w kościele przez biały tydzień kończąc rzeczywiście na sukience i dodatkach typu fryzura itd. Nie była by małą kobietką gdyby nie zwracała uwagi i na takie rzeczy, więc ....
Jedną komunię -  syna mam już za sobą dlatego wiem już co mnie czeka ;)))Teraz natomiast pięknie świeci słoneczko i aż żyć się chce, jeszcze troszkę i cieplej będzie, więcej czasu będziemy spędzać na świeżym powietrzu, więcej się babrać w ziemi , aż mi się sama buzia uśmiecha jak tylko pomyślę :))))

I cały czas zima ...

Tak, chciałam zimy przyznaję się bez bicia  jak w grudniu była chlapa, trochę śniegu i mrozu by się wtedy przydało , ale takiego normalnego mrozu -5 w dzień by normalnie można wyjść na spacer. Teraz tylko człowiek przemyka z domu do samochodu i wychodzi kiedy musi. Ostatnimi czasy najniższą temperaturę , którą przyuważyłam było -28 ok. 7 rano. Samochody odmawiają posłuszeństwa i zdarzyło się , że nawet i ten co stał w garażu się zbuntował. Wiem, że ma już swoje lata , bo niedługo dobiegnie 10-tki, ale do tej pory palił bez zarzutu a tu taki klops. Ładnie prosiłam, chciałam cosik wynegocjować jakiś chociaż najmniejszy kompromis, a on nic uparł się, że nie zapali  i już. Nie było przebacz.

Trudno , trzeba przeczekać aż zrobi się cieplej ( tylko kiedy to będzie, oglądając pogodę już wczoraj miało być w dzień w moim regionie  -5 jednak okazało się, że było -13  ) podobno już niedługo będzie można się doczekać tych spacerowych zimowych temperatur.:)))
Na chwilę obecną zostaje nam siedzenie w domu i grzanie się przy kominku. Przez takie zasiedzenie, więcej człowiek gotuje , bo z nudów wymyśla to i owo żeby i sobie jakoś czas zająć , co podejrzewam odbije się już całkiem niedługo na rozmiarze garderoby ;)))

Puki co nie narzekamy tylko czekamy na chociaż małe ocieplenie a na odchudzanie przyjdzie czas , wiosna już za pasem więc i ruchu będzie więcej.

Mamy zimę ...

Zgadza się, mamy zimę widać wszędzie gdzie okiem sięgnąć. Ja nie narzekam bo trochę mrozu i śniegu trzeba, szkoda tylko, że święta nie były tak białe i piękne jak dzisiejsza aura za oknem, ale cóż nie ma co narzekać i trzeba się cieszyć tym co jest. Bardzo , ale to bardzo lubię zimę, ale taką śnieżną ... jest wtedy tak pięknie...i marzy mi się jazda kuligem , ale takim prawdziwym ciągniętym przez konia w saniach z dzwoneczkami :)))

Lubię siedzieć w domu, przed kominkiem w ciepełku,
pod kocykiem, pić herbatkę , może być z prądem lub bez jak kto woli, lub po prostu kieliszeczkiem pysznej nalewki wiśniowej ( swojej roboty oczywiście ) i czytać sobie cosik ciekawego, wyciszyć się...mieć chwilkę dla siebie. Nie często mi się takie chwile zdarzają bo cały czas człowiek gdzieś goni, za czymś  leci i tych chwil jest bardzo niewiele, ale może właśnie dlatego tak je lubię i doceniam i nie powiem bo tęsknię za takim spokojem, i chciała bym go więcej , ale cóż taki life. Dlatego kiedy tylko mogę siadam tak sobie w domowym ciepełku i cieszę się każdą nawet najdrobniejszą chwilką i chociaż  lubię zimową aurę sprzyja ona właśnie spędzaniu wolnego czasu w domowym zaciszu przed kominkiem z dobrą książką.
Pozdrawiam Was kochane tak bardzo, bardzo zimowo.

No nareszcie ...

Po ciężkich bojach z komputerem, który padł na amen jak i popsuciem się modemu internetowego wkońcu udało  się wszystko naprawić i jestem. I to prawda, że to tak jest jak się psuje jedno to i zaraz drugie , na szczęście to już za mną, mam nadzieję.
Strasznie mi brakowało tego miejsca zwłaszcza w tak ciepłym okresie, którym są święta. Miałam w zamiarze pokazanie wszystkich zdjęć zrobionych w czasie świąt w domku i nie tylko, a tu klapa święta się skończyły na dobre . Wiem, ale i tak nie mogę się powstrzymać i załączam chociaż kilka fotek , którymi chciałam i nie mogłam się pochwalić :) liczę na Wszą wyrozumiałość.

 Po pierniczkach mojej córy pozostało tylko wspomnienie.... ale na przyszłe święta zamówienie zostało podwojone ;)))

Zaległości troszkę nadrobiłam i teraz będę już tylko na bieżąco. Pozdrawiam